عیّن الصّحیحَ فی النّصّ بِما اُشیرَ إلیها بخطُ:
گزینۀ1:«یُهلِکُ» را خبر دانسته که مبتدای آن «الفقُر» است ودرست است. گزینۀ 2: «الشّابّ» را فاعل دانسته در حالی که جمله اسمیه است و مبتدا میخواهد. گزینۀ 3: «لایستطیعُ» را فعل نهی دانسته در حالی که فعل نفی است. گزینۀ 4: «الغنّی» را صفت دانسته در حالی که مضافالیه است.