آیه‌ی «وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ»: «او یکتای مقتدر است.» با کلمه‌ی «واحد». آیه‌ی «وَلَمْ یَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ»: «و هیچ‌کس همتای او نیست.» با بیان بی‌همتایی خداوند. آیه‌ی «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»: «بگو خدا یکتاست.» با کلمه‌ی «احد». همگی بیانگر یگانه بودن خداوند است. اما آیه‌ی «مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ»: بیانگر توحید در ولایت است.