شعر «هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / باز جوید روزگار وصل خویش / من به هر جمعیتی نالان شدم / جفت خوشحالان و بدحالان شدم» در چه قالبی سروده شده است؟
مثنوی، قالبی از شعر است که هر بیت قافیهی جداگانه دارد. قافیهی بیت اول: اصل خویش، وصل خویش قافیهی بیت دوم: نالان شدم، بدحالان شدم