در بيت زير كدام واژه «استعاره» است؟ با آسمان مفاخره كرديم تا سحر/ او از ستاره دم زد و من از تو دم زدم
آسمان به انسانی مانند شده است كه مفاخره (فخرفروشی) میكند و از زيبايی ستاره دم میزند؛ بنابراين «آسمان» جانبخشی يا تشخيص است و هر تشخيصی، آرايۀ «استعاره» است، زيرا مشبّه (آسمان) باقی مانده و مشبّهبه (انسان) حذف گرديده است.