در کدام گزینه، نقش دستوری همۀ بخش‌های مشخّص‌شده، به‌درستی ذکر شده‌است؟
1 دیده‌ای نیست نبیند رخ زیبای تو را / نیست گوشی که همی‌نشنود آوای تو را (دیده: مسند / آوای تو: مفعول)
2 نعمتت، بارخدایا، ز عدد بیرون است / شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار (بارخدا: منادا / بیرون: مسند)
3 به بینندگان، آفریننده را / نبینی، مرنجان دو بیننده را (بینندگان: متمّم / مرنجان: نهاد)
4 تا چند منزوی در کنج خلوتی؟ / دربسته تا به کی در محبس تنی؟ (کی: متمّم / تنی: فعل)