با توجه به این که فهم ما از قضیۀ «انسان، انسان است» با قضیهی «نسان، موجود است» یکسان نیست، کدام نتیجهگیری فلسفی صحیح است؟
یکسان نبودن فهم ما از این دو قضیه ناشی از زیادت وجود بر ماهیت در ذهن است. (= مغایرت وجود و ماهیت در ذهن)