ترتيب آمدن آرايههای «كنايه، اسلوب معادله، مجاز، ايهام و سجع» در ابيات زير در كدام گزينه درست آمده است؟ الف) مخدوم جانم شمس دين از جاهت ای روحالامين / تبريز چون عرش مكين از مسجدالاقصی بيا ب) بس كه در راه طلب سرگشتگی آمد به پيش / سايه پا پس میكشد از محنت همراهیام ج) در حريم دل به زهد خشك نتوان راه برد / روی منزل را نبيند هركه چوبش مركب است د) اظهار عجز پيش نگارم اثر نداشت / افسوس میخورم نفسم كارگر نبود ه) هر نفس مهر فلك بر دگری میافتد / چه توان كرد كه اين سفله چنين افتاده است
بررسی موارد: مورد «الف»: سجع بين كلمات: دين- روحالامين- مكين مورد «ب»: پا پس كشيدن كنايه از دوری كردن و جدا شدن مورد «ج»: مصراع اول مفهوم و مصراع دوم مثال است و هر مصراع استقلال دستوری دارد. مورد «د»: نفس مجاز از سخن است. مورد «هـ»: مهر ايهام دارد: ۱) محبت روزگار و آسمان ۲) خورشيد آسمان