كدام بيان دربارهٔ «قابل اعتنا نبودن شناخت حسی» در نظر افلاطون جامعتر است؟
حواس ما از يک سو، پيوسته در معرض خطا و لغزش قرار دارند (1) و از سوی ديگر، با اموری سروكار دارند كه نمیتوان ثبات و پايداری را در آنها سراغ گرفت (2) و به همين دليل برای هميشه از اينكه معرفت و شناسايی حقيقی را برای آدمی به ارمغان بياورند، محروم خواهند بود.