تأثیرگذاری انسان‌ها در فاعلیت‌ها (مانند زراعت و باغبانی) به‌صورت غیرمستقل است. اگر مستقل باشد، شرک تصور خواهد شد. تدبیر انسان‌ها در طول ربوبیت خداست، نه در عرض آن. وساطت معنوی پیامبران و پیشوایان به شرطی با توحید منافات ندارد که این توانایی را از خودِ آن‌ها ندانیم و به اذن و اجازهٔ خدا بدانیم.