مفهوم كدام بيت با ساير ابيات يكسان نيست؟
1 ايمن است از سوختن تا نخل صاحب‌ميوه است / در رياض زندگی چون بيد بی‌حاصل مشو
2 تلخ‌گويان را دهن شيرين كنم از نوشخند / بشكند چون نيشكر هر كس مرا شكر برد
3 در تلافی ميوهٔ شيرين به دامن می‌دهيم / همچو نخل پر ثمر سنگی كه بر سر می‌خوريم
4 آن روز تو را نخل برومند توان گفت / كز هر كه خوری سنگ، عوض ميوه فشانی