با تدبّر در پيام كدام آیهٔ شريفه میتوان دريافت كه هميشه روی آوردن نعمتهای دنيا و لذتهای دنيوی نشانهٔ لطف خداوند نيست؟
روی آوردن دنیا و لذتهای دنیوی به برخی انسانهای گناهکار نشانهٔ لطف خداوند به آنان نیست. یعنی سنت خدا بر این است که هم به افراد خواهان دنیا و هم به افراد خواهان آخرت، مدد میرساند و امکانات رسیدن به خواستههایشان را فراهم میکند. البته اینان عواقب زیانبار تصمیم خود را در آخرت مشاهده خواهند کرد. این مفهوم، بيانگر سنت امداد الهی است كه در آیهٔ «كُلّاً نُمِدُّ هؤلاءِ وَ هؤلاءِ مِن عَطاءِ رَبّكَ .......» تجلّی یافته است.