با تدبّر در پيام كدام آیهٔ شريفه می‌توان دريافت كه هميشه روی آوردن نعمت‌های دنيا و لذت‌های دنيوی نشانهٔ لطف خداوند نيست؟
1 «وَ لكِن كَذَّبوا فَاَخَذناهُم بِما كانوا يَكسِبونَ»
2 «مَن جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجزي اِلّا مِثلَها وَ هُم لا يُظلَمونَ»
3 «وَ الَذینَ کَذَّبوا بِآیاتِنا سَنَستَدرِجُهُم مِن حَیثُ لا یَعلَمونَ»
4 «كُلّاً نُمِدُّ هؤلاءِ وَ هؤلاءِ مِن عَطاءِ رَبّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبكَِّ مَحظوراً»