کدام بیت فاقد «استعاره» است؟
1 طفل گیا شیر خورد شاخ جوان گو ببال / ابر بهاری گریست طرف چمن گو بخند
2 دل که بیابان گرفت چشم ندارد به راه / سر که صراحی کشید گوش ندارد به پند
3 عقل روا می‌نداشت گفتن اسرار عشق / قوّت بازوی شوق بیخ صبوری بکند
4 هر که پسند آمدش چون تو یکی در نظر / بس که بخواهد شنید سرزنش ناپسند