نقش ضمير متصل «م» در پایان واژه‌های قافیه، در کدام بیت تفاوت دارد؟
1 همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود  /  که ز بندغم ایام نجاتم دادند
2 بی‌خود از شعشعۀ پرتو ذاتم کردند  /  باده از جام تجلی صفاتم دادند
3 بعد از این روی من و آینۀ وصف جمال  /  که در آنجا خبر از جلوۂ ذاتم دادند
4 من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب  /  مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند