مفهوم گزینهٔ (1): گرفتار دنیا هستم و این مایهٔ ناراحتی من است؛ پس این بیت ربطی به فطرت ثانی ندارد. مفهوم گزینهٔ (۲): وادی حیرت را توصیف می‌کند که همان فطرت ثانی است. مفهوم گزینهٔ (۳): می‌گوید برای درک عالم وجود باید به فطرت ثانی رسید و از فطرت اول گذر کرد. مفهوم گزینهٔ (۴): کسی که به حقیقت دست یافته و در فطرت ثانی به سر می‌برد، خودش مانند کل عالم وجود است.