پس از پیمان صلح حدیبیه، حضرت محمد (ص) سران امپراتوری‌ها و دولت بزرگ را به اسلام دعوت کرد. به همین منظور، سفیران رسول خدا، نامه‌های آن حضرت را به پادشاهان ایران، روم، غسّان، مصر و حبشه و رؤسای برخی قبیله‌های بزرگ عرب رساندند. استقبال گستردهٔ قبیله‌ها در شبه جزیره از حکومت اسلامی، پیامبر و مسلمانان را در موقعیتی قرار دارد که برای ریشه‌کن کردن شرک و بت‌پرستی اقدام کنند. بنابراین با نزول سورهٔ برائت (توبه) در آخرین ماه‌های سال نهم هجری، رسول خدا به علی (ع) ماموریت داد که برای ابلاغ سورهٔ برائت عازم مکه شود.