بسیاری از این بناها به دلیل این‌که متعلق به زمان‌هایی بوده‌اند که تأمین مصالح ساختمانی یا گرم کردن و سرد کردن بنا مشکل یا گران‌تر از امروزه بوده است. الگویی از طراحی کارآمد در زمینه مصرف بهینه انرژی و پیوند با محیط زیست محسوب می‌شوند. این بناها، بسیاری از اصول ارزش‌مندی را که امروزه تحت عنوان معماری پایدار مطرح شده است، دارند. جهت‌گیری مناسب بنا به منظور استفاده از مزایای جذب انرژی خورشیدی، قرار دادن اجاق یا تنورخانه در مرکز بنا به منظور توزیع مناسب گرما به تمام فضاها، قرار گرفتن در مسیر نسیم‌های مطلوب یا طراحی و خلق عناصر معماری؛ مانند بادگیر، حوضخانه، سرداب، گودال باغچه و ... از جمله مصادیقی هستند که از این مفاهیم نشئت گرفته‌اند.