در توحید عملی می‌گوییم: کسی که بنده‌ی خداست و او را می‌پرستد، از هیچ‌یک از بندگان خدا اطاعت نمی‌کند، مگر به اذن و فرمان او. در نتیجه اطاعت از رسول گرامی اسلام (ص) و اطاعت از جانشینان آن حضرت، لازمه‌ی توحید عملی است. توحید عملی، نتیجه‌ی توحید ربوبی است. زیرا طبق آیه‌ی «إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ» می‌گوییم: چون خداوند، پروردگار جهان است، شایسته‌ی پرستش و عبادت است. «إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ» توحید در ربوبیّت: علت «ف» پس: نشان‌دهنده‌ی رابطه‌ی علیّت «اعْبُدُوهُ» توحید عملی: معلول و نتیجه