پیامبران الهی و پیروان آنان مرگ را پایان بخش دفتر زندگی نمی‌پندارند؛ بلکه آن را غروبی برای جسم و تن انسان و طلوعی درخشا‌ن‌تر برای روح انسان می‌دانند یا پلی به حساب می‌آورند که آدمی را از یک مرحلهٔ هستی (دنیا) به هستی بالاتر (آخرت) منتقل می‌کند