صورت سؤال، فعلی را می‌خواهد که بر استمرار دلالت داشته باشد. (یعنی ماضی استمراری باشد.) همانطور که می‌دانید در صورتی که قید حالت به صورت جمله‌ی اسمیه آمده و در آن، یک فعل مضارع وجود داشته باشد که قبل از آن هم یک فعل ماضی قرار دارد، فعل مضارع به صورت ماضی استمراری ترجمه می‌شود. ترجمه‌ی عبارت: «احسان را دیدم، در حالی که معلّمانش را ستایش می‌کرد و از آن‌ها تشکّر می‌نمود!»