خداوند در عبارت شریفۀ « فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً» به خاطر چه افرادی از مخاطبان خواسته است که با ناز سخن نگویند؟
پس با ناز سخن مگویید، که شخص بیماردل (که به مرض هوسرانی گرفتار است) به طمع بیفتد؛ بلکه به شیوهای پسندیده سخن بگویید.