در کدام ابیات وجه‌شبه ذکر نشده است؟ الف) به بالای سرو است و رویین تن است   /   به هر چیز ماننده بهمن است ب) شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق   /   خلقی اندر طلبت غرقهٔ دریای غم‌اند. ج) او را خود التفات نبودی به صید من   /   من خویشتن اسیر کمند نظر شدم د) بی روی چو ماه آن نگارش   /   رخسارهٔ من به خون نگار است