در همه‌ٔ ابیات به استثنای بیت .... آرایه‌ٔ کنایه به‌کار رفته است.
1 زبان تیز بگشاد دستان سام / لبی پر زخنده دلی شادکام
2 بیامد کمربسته گیو دلیر / یکی بارکش بادپایی به‌زیر
3 سر و تن بشوییم با پا و دست / چنان چون بود مرد یزدان‌پرست
4 بسی کشته شد لشکر از هر دو سوی / سپه یک ز دیگر نه برگاشت روی