باغبان وقتی رابطه‌ی خود را با خدا بررسی می‌کند، می‌بیند که هم خودش و هم نیرو و توانش از آنِ خداست. این مفهوم همان رابطه‌ی طولی تدبیر او و تدبیر خداوند است؛ یعنی با وجود این‌که باغبان قدرت ربوبیّت دارد، اما تدبیر او در طول تدبیر خداست. آیه‌ی «قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ» بیانگر توحید در ربوبیّت است.