در همه بیت‌ها آرایه «کنایه» وجود دارد به‌جز بیت ..........
1 کمان را به‌زه کرد و بگشاد بر / نبُد مرغ را پیش تیرش گذر
2 چو سهراب را دید گردآفرید / که برسان آتش همی‌ بردمید
3 خروشید کای مرد رزم‌آزمای / هماوردت آمد مشو باز جای
4 برآهیخت رهّام گرزگران / غمی شد ز پیکار دست‌سران