یک معلم وظیفه‌گرا باید بداند که همراهی نکردن دیگران تکلیف او را ساقط نمی‌کند، قرآن در این رابطه چه توصیه‌ای می‌کند؟
1 (قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَیٰ وَ فُرَادَیٰ)
2 (قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِینِی فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ)
3 (قُل لَّا أَقُولُ لَکُمْ عِندِی خَزَائِنُ اللَّهِ وَ لَا أَعْلَمُ الْغَیْبَ)
4 (قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمَیٰ وَ الْبَصِیرُ أَفَلَا تَتَفَکَّرُونَ)