بیت صورت سؤال، از احسان، بخشندگی و بخشش به اندازه و به‌جای خداوند به هر کس سخن می‌گوید.در گزینهٔ «1»، از سزاواری نام برده شده که به بندگان اعطا شده است. یعنی هرکس آن‌چه سزای اوست، برایش از جانب خداوند آمده است که بیان‌گر مفهوم مصراع دوم صورت سؤال است.مفاهیم سایر گزینه‌ها:«2»: شاعر از این می‌نالد که آن‌چه را برایش بایسته و ضروری است، به او نبخشیده‌اند.«3»: به معقول و منطقی بودن آرزو اشاره دارد.«4»: باز بودن در روزی خداوند و پادشاه بر روی درویش و ثروتمند است و سخنی از به اندازه بودن و ضروری بودن در میان نیست.