در يک تارچه، سرهای ميوزين (موجود در دو انتهای رشته‌های ميوزين)، از سرهای ميوزين‌های ساركومرهای مجاور، هنگام افزايش فاصله بين خطوط $Z$، دور می‌شوند. بررسی ساير گزينه‌ها:  1) افزايش فاصلة خطوط $Z$ در يک ساركومر، به معنای استراحت تار ماهيچه‌ای است. در مرحلهٔ انقباض ماهيچه، سرهای پروتئين‌های ميوزين به رشته‌های اكتين متصل می‌شوند. 2) كاهش فاصلهٔ خطوط $Z$ در يک ساركومر، به معنای انقباض آن است؛ اما تعدادی از ماهيچه‌های اسكلتی باعث حركت استخوان نمی‌شوند و به استخوان متصل نيستند.  3) با استراحت ماهيچهٔ اسكلتی، يون‌های كلسيم به كمک انتقال فعال و با مصرف $ATP$ وارد شبكهٔ آندوپلاسمی می‌شوند.