وزن عروضی همهٔ ابیات به‌استثنای بیت ... در کمانک مقابل آن درست آمده است.
1 بوی خوش تو هرکه ز باد صبا شنید / از یار آشنا سخن آشنا شنید (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن)
2 نفس برآمد و کام از تو برنمی‌آید / فغان که بخت من از خواب درنمی‌آید (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)
3 می‌وزد از چمن نسیم بهشت / هان بنوشید دم به دم می ناب (مفتعلن مفتعلن فاعلن)
4 روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر (فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن)