آرایههای ذکر شده در مقابل چند بیت نادرست است؟ الف) طیران مرغ دیدی تو ز پایبند شهوت به در آی تا ببینی طیران آدمیت: جناس تام ـ اضافهٔ استعاری ب) تا توانی خسروا دل را عمارت کن، از آنک در جهان کس را بنای آب و گل محکم نبود: استعاره ـ مجاز پ) راه جستن ز تو، هدایت از او جهد کردن ز تو، عنایت از او: واجآرایی ـ ترصیع ت) ای برتر از خیال و قیاس و گمان و وهم وز هر چه گفتهاند و شنیدیم و خواندیم: تلمیح ـ مراعاتنظیر ث) دانهٔ مردن مرا شیرین شده است بل هم احیاء پی من آمده است: تشبیه ـ تضمین ج) روز محشر که سر از خاک لحد بردارند همه را روی به سویی بود و من سویت: کنایه ـ جناس ناقص
بیت «الف» جناس تام: ـ/ اضافهٔ استعاری: طیرانِ آدمیّت/ بیت «پ» واجآرایی: تکرار صامتهای «ت» (5 بار) و «ز» (4 بار)/ ترصیع: ـ بررسی سایر ابیات بیت «ب» استعاره: «عمارت کردن دل» استعاره با ذکر مشبّه (دل به بنایی تشبیه شده که عمارت میشود.)/ مجاز: «آب و گل» مجاز از «جسم» (بنای آب و گل = بنای جسم: تشبیه بلیغ اضافی)/ بیت «ت» تلمیح: اشاره به حدیث (لا یُدرکُه ...........: دوری اندیشهها او را درک نمیکند و عمق فکرها او را در نمییابد.»/ مراعاتنظیر: «خیال، قیاس، گمان، وهم»/ بیت «ث» تشبیه: دانه مردن/ تضمین: تضمین بخشی از آیهٔ (لا تَحسبن الَّذینَ قُتِلو فی سبیل اللهِ ..........): «کسانی را که در راه خدا کشته میشوند مرده میپندارید، بلکه آنان زندهاند و در نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.»/ بیت «ج» کنایه: «سر از خاک لحد برداشتن» کنایه از «زنده شدن، برانگیخته شدن»/ جناس ناقص: «روی، سوی»، «روز، روی»