مرز ميان پايه‌های آوايی كدام مصراع نادرست است؟
1 دوش اي پسر مِی خورده‌ای چشمت گواهي می‌دهد: دو شِی پِ سر / مِی خُر دِ ای / چش مت گُ وا / هی می دَ هد
2 ندارد با تو بازاری مگر شوريده اسراری: نَ دا رد با / تُ با زا ری / مَ گر شو ری / دِ اس را ری
3 جهان را بديدم وفايی ندارد: جَ هان را بِ / دی دم وَ فا / یی نَ دا رد
4 چو فرستاد عنايت به زمين مشعله‌ها: چُ فِ رس تا / د عِ نا يت / بِ زَ مين مَش / عَ لِ ها