در سدهٔ نوزدهم و نیمهٔ اول قرن بیستم در کشورهای توسعه‌یافته و صنعتی اروپا و آمریکای شمالی، به دنبال «توسعهٔ صنایع کارخانه‌ای»، مهاجرت از روستاها به شهرها رخ داد. در این دوره، در برخی از کشورها مانند آلمان، روستائیان برای «دریافت دستمزد بیشتر» به طور نیمه وقت در شهرها کار می‌کردند. در برخی از روستاها، شهرنشینان به «سرمایه گذاری و خرید زمین‌های کشاورزی به منظور ایجاد کشت تجاری» اقدام کردند. همهٔ این عوامل، زمینه را برای مهاجرت به شهرها و کاهش جمعیت روستانشین فراهم کرد؛ اما گسترش شهرها و تبدیل روستاها به حومه‌های شهری از عوامل مهاجرت از روستا به شهر نمی‌باشد.