در صحنهی پرغوغای حیات، بین افزایش خودشناسی و افزایش عبودیت وی، رابطهی .............. برقرار است که کمال حقیقی، زایندهی ............. است و قطع رابطه بین نور و منبع نور ............. .
با توجه به این رابطه: «افزایش خودشناسی $\leftarrow $ درک بیشتر فقر و نیاز $\leftarrow $ افزایش عبودیت و بندگی» میفهمیم که میان افزایش خودشناسی و عبودیت وی، رابطهی مستقیم برقرار است و کمال حقیقی زایندهی فقر و نیازمندی است؛ یعنی کمال حقیقی، درک بیشتر فقر و نیاز رابه همراه دارد. قطع رابطه بین نور و منبع نور ناممکن است، زیرا همین که منبع نور قطع شود، نور هم قطع میشود.