مفهوم آیه‌ٔ « إِنَّا عَرَضنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَن یَحمِلنَهَا وَأَشفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا» در کدام بیت دیده می‌شود؟
1 دوش دیدم که ملائک در می‌خانه زدند / گِل آدم بسرشتند و به می‌خانه زدند
2 آسمان بار امانت نتوانست کشید / قرعه‌ٔ کار به‌نام من دیوانه زدند
3 جنگ هفتاد و دو ملّت همه را عذر بنه / چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند
4 آدمی بسرشتند از یک مشت گل / بر گذشت از چرخ و کوکب‌ها به‌دل