باغبان وقتی رابطه‌ی خود را با خدا بررسی می‌کند، می‌بیند که هم خودش و هم نیرو و توانش از آنِ خداست. این مفهوم همان رابطه‌ی طولی تدبیر او و تدبیر خداوند است؛ یعنی با وجود این‌که باغبان قدرت ربوبیّت دارد، اما تدبیر او در طول تدبیر خداست. آیه‌ی «قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغي‏ رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَيْ‏ءٍ» بیانگر توحید در ربوبیّت است.