در مکتب فلسفی مارکسیسم، هر فرد بسته به این که به کدام یک از طبقات اقتصادی جامعه تعلق داشته و در کدام دوره زندگی کند، دارای عقاید، فرهنگ‌ها، ارزش‌ها و آرمان‌های خاصی است. در این مکتب انسان، مانند یک قطعۀ موم فرض شده است که نمی‌تواند به خودش شکل بدهد «و در دست شرایط اقتصادی و اجتماعی زمانۀ خود شکل می‌گیرد.» درمقابل طرز فکر فیلسوفانی هستند که معتقدند انسان با روح غیر مادی و فطرت الهی خود، «صاحب ارادۀ آزاد است که می‌تواند برای خود فرهنگ خاصی انتخاب کند.»