یکی از مهم‌ترین تغییرات جغرافیایی در قرون بیستم و بیست و یکم، افزایش شهر و شهرنشینی در جهان است. منظور از اصطلاح شهرنشینی، جمعیت ساکن در شهرهای یک کشور یا ناحیه است. در سال ۱۹۵۰ میلادی، فقط ۳۰ درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کردند؛ اما در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۵۴ درصد جمعیت جهان ساکن شهرها بوده‌اند. امروزه درصد جمعیت شهرنشین جهان از جمعیت روستانشین پیشی گرفته است و پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۵۰ میلادی جمعیت شهرنشین جهان به حدود ۶۶ درصد برسد. کدام مورد زیر، در صورتی که صحیح فرض شود، پیش‌بینی‌ها را در مورد افزایش میزان شهرنشینی در جهان تا سال ۲۰۵۰، به بهترین شکل، تقویت می‌کند؟
1 کلان‌شهرها، به دلیل قیمت‌های فزاینده مسکن، جذابیت سابق را ندارند؛ در نتیجه؛ شهرهای کوچک‌تری در کنار آن‌ها شکل گرفته‌اند که پذیرای جمعیت روزافزون مهاجران روستایی هستند. 
2 در برخی کشورها امکانات رفاهی در روستاها به قدری افزایش یافته است که فرد احساس می‌کند در یک شهر زندگی می‌کند. 
3 با پیشرفت‌های اخیر در حوزه فناوری مردم شهر و روستا می‌توانند در هرجا که هستند، یک کسب و کار خوب اینترنتی راه بیندازند. 
4 طبق آخرین سرشماری‌ها، میانگین نرخ زاد و ولد در روستاها با میانگین آن در شهرها تفاوت معناداری ندارد.