1
عشـــق از خاکستر ما ریخت رنگ آسـمان / این شــرار شــوخ، اول در دل آدم گـــرفت
✓
✗
2
خط کافر لعل ســـیراب تو را کمکم گرفت / دیو از دســـــت سلیمان عاقبت خاتم گرفت
✓
✗
3
شوخ چشمی میبرد از پیش کار خویش را / دامن گل را ز دســت بــلبلان شبــنم گرفت
✓
✗
4
از وصال ماه مصر آخــر زلیخا جــان گرفت / دست خود بوسید هر کس دامن پـاکان گرفت
✓
✗
«گرفت» در این بیت در معنای «شعله گرفتن» آمده است در حالی کـه درسـایر ابیـات در معنای «اخذ کردن» به کار رفته است.