هرگاه به خود نظر می‌كنيم خود را پديده‌ای می‌یابيم كه وجود و هستی‌مان از خودمان نيست، در اشيای پيرامون نيز كه تأمل می‌كنيم، آن‌ها را نيز همين گونه می‌بينيم، حيوانات گياهان و ... پديده‌هايی هستند كه وجودشان از خودشان نبوده است. اين جملات اشاره به مقدمهٔ اول نيازمندی جهان به خدا در پيدايش می‌كند.