در برنامه‌ريزی شهری، تجهيزات و تسهيلات شهری و همچنين خدمات عمومی مورد مطالعه قرار می‌گيرد و نسبت آن‌ها با «تعداد جمعيت ساكن در شهر» سنجيده می‌شود تا نيازها مشخص و كمبودها برطرف گردد. در بيشتر شهرها، امكانات و خدمات شهری به طور عادلانه و متوازن توزيع نشده‌اند و بين مناطق برخوردار و مرفه و مناطق محروم تفاوت‌های چشمگيری از نظر فضای جغرافيایی مشاهده می‌شود. برنامه‌ريزی و مديريت شهری بايد برای چاره‌انديشی و اقدام كند.