مفهوم بیت زیر با همۀ ابیات مرتبط است، بهجز: ........... «دانست که دل، اسیر دارد / دردی نه دواپذیر دارد»
«بیدرمان بودن درد عشق» مضمون مشترک همۀ ابیات بهجز بیت «4» است که مفهوم آن این است که «روزگار درد کسی را دوا نمیکند.»