ترتیب ابیات زیر به لحاظ داشتن آرایههای «تلمیح، حسآمیزی، کنایه، استعاره و جناس» در گزینهٔ ... درست آمده است. الف) بروید ای حریفان، بکشید یار ما را / به من آورید آخر، صنم گریزپا راب) به ترانههای شیرین، به بهانههای زرّین / بکشید سوی خانه، مه خوب خوشلقا راج) بشنو این نی چون شکایت میکند / از جداییها حکایت میکندد) ما به فلک بودهایم، یار ملک بودهایم / باز همانجا رویم، جمله که آن شهر ماستهـ) بخت جوان یار ما، دادن جان کار ما / قافلهسالار ما، فخر جهان مصطفاست
تلمیح «د»: اشاره به آیهٔ «انّا لله و انا الیه راجعون» / حسآمیزی «ب»: «ترانههای شیرین» / کنایه «هـ»: «بخت جوان داشتن» کنایه از «سعادتمندی» و «جان دادن در کاری» کنایه از «مرگ به سبب علاقهٔ زیاد » است. / استعاره «الف»: «صنم» استعاره از «شمس تبریزی» است. / جناس «ج»: «حکایت و شکایت»