معنای «شبان» در همه ابیات به استثنای بیت ........... یکسان است.
1 در آن تخت و ملک از خلل غم بود / که تدبیر شاه از شبان کم بود
2 چو بیدادگر شد شبان با رمه / بدو بازگردد بدی‌ها همه
3 تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر / برآمدی و سرآمد شبان ظلمانی
4 شبان را به‌خود خواند و پرسید راز / شبان راز آن نی بدو گفت باز