از آیهی شریفهی «إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ» کدام مطلب، مفهوم میگردد؟
آیهی مطرح در صورت سؤال بیانگر یک رابطهی علیت است: «إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ» همانا خداوند، پروردگار من و شماست: توحید در ربوبیّت: علت «فَ» پس: نشاندهندهی نتیجه «اعْبُدُوهُ» او را بندگی کنید: توحید عملی: نتیجه گزینهای که به این مفهوم اشاره دارد، گزینهی (4) است: با اعتقاد به اینکه خدا تنها اداره کنندهی جهان است (توحید در ربوبیّت)، درمییابیم که تنها وجود شایستهی پرستش، خداست (توحید عملی).