از دقت در آیهی شریفهی «إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً» مفهوم میگردد که ................ است و ویژگی اختیار انسان، ............... الهی است.
آیهی مطرح در صورت سؤال به اختیار انسان اشاره دارد. اختیار انسان، در طول ارادهی خداوند است. ویژگی اختیار، یک تقدیر الهی است. پس نتیجه میگیریم: جملهی «ارادهی خداوند متعلق به تکوین و تشریع است.» یعنی ارادهی خداوند بر نظام آفرینش و شریعت تعلق میگیرد. این مفهوم ارتباطی به آیهی مطرح ندارد.