در همۀ مصراعها «نقش تبعی» یافت میشود؛ بهجز:
گ 1) مبارک دید صبح و شام خود را گ 3) عقلم همه سودا شد گ 4) عمل شیخ مناجات ریا بود ریا معطوف بدل تکرار