گزینه 1 صحیح است؛ - منظور این است که یک نظام سیاسی چنان‌چه در چارچوب احکام و فرامین یک مکتبی الهی و آسمانی رفتار کند دارای مشروعیت حقیقی است در این حال این نظام چنان‌چه مورد قبول عموم افراد جامعه باشد مقبولیت اجتماعی هم دارد. یعنی مشروعیت با مقبولیت اجتماعی در بعضی نظام‌های سیاسی می‌تواند همراه یا جدای از آن باشد. مانند جوامع غربی که مشروعیت حقیقی ندارند (در قالب احکام آسمانی الهی رفتار نمی‌کنند) اما اکثر مردم جوامعشان آن‌ها را قبول دارند. و یا بعضی جوامع اسلامی به ظاهر مشروعیت حقیقی دارند و بر احکام الهی تاکید دارند اما به دلایلی (نداشتن عدالت اجتماعی، فساد و وابستگی) دارای مقبولیت مردمی نیستند.