سرودهٔ زیر، با کدام بیت قرابت مفهومی دارد؟ «زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است / وزن خوشبختی من، وزن رضایت‌مندی است»
1 فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب / که حیف باشد از او غیر او تمنایی
2 رضای دوست نگه‌دار و صبر کن سعدی / که دوستی نبود نالهٔ و نفیر از دوست
3 اکنون که مرا کار شد از دست چه تدبیر / تقدیر چنین بود و قضا نیست به دستم
4 گر زلف چو عنبر توام ندهد داد / چون عود به سوختن رضا باید داد