1
از اینان یکی سر بر نمیدارد که دوگانهای بگزارد.
✓
✗
2
آبهای ذلال، سرد و گوارای فهم و دانایی در من خواهد جوشید.
✓
✗
3
من با غرور، مهربانی و خوشنودی، باغ و صحرا را تماشا میکردم.
✓
✗
4
دانه آرام بر زمین قلتید. رفت و انشای کوچکش را خواند.
✓
✗
شکل صحیح غلطهای گزینههای دیگر: زلال، خشنودی و غلتیدن.