آیه‌ی مطرح در صورت سؤال، بیانگر سنت امداد است. در این سنت می‌گوییم: خداوند، امکانات و لوازم رسیدن به خواسته‌ها و هدف‌های هر گروه را یکسان فراهم کرده است. کسی که راه حق را برمی‌گزیند، لوازم و امکانات رسیدن به راه حق را می‌یابد و کسی که فقط دنیا را انتخاب کرده، همان را به دست می‌آورد. طبق این مفهوم، سنت امداد، سنتی عام است و شامل همه‌ی انسان‌ها می‌شود. روی آوردن دنیا و لذت‌های دنیوی به برخی انسان‌های گناهکار نشانهٔ لطف خداوند به آنان نیست، هرچند که خداوند وسیله رسیدن به خواسته ها در همه انسان ها قرار داده است تا در همان مسیری که انتخاب کرده است به پیش رود و باطن خود را آشکار کند. پس نتیجه می‌گیریم: دو گزینه‌ی دیگر بیانگر سنت «سبقت رحمت بر غضب» است.