در ايران باستان، آثار باقیمانده از ادبيات كهن ايران مانند «منظومهٔ عاشقانهٔ ويس و رامين ـ منظومه داستانی يادگار زريران ـ داستانهای شاهنامه» به چه خط و زبانی نگارش يافته است و كدام گزينه درباره «خط دين دبيری» صحيح است؟
منظومهٔ عاشقانهٔ ويس و رامين، اصل و ريشهٔ پارتی دارد. منظومهٔ داستانی «درخت آسوريک» و «يادگار زريران» به خط و زبان پهلوی ساسانی، هستند. برخی داستانهای شاهنامه مانند داستان «بيژن و منيژه» اصل و ريشهٔ اشكانی دارند. متن يكی از بندهای ماه يَشت دربارهٔ نيايش ماه از كتاب اوستا كه اين خط، «دين دبيری» ناميده میشود. الفبای اين خط در دورهٔ ساسانی از روی الفبای پهلوی ساخته شد. الفبای اوستايی از راست به چپ نوشته میشود و هر كلمه با يک نقطه از كلمهٔ ديگر جدا میگردد.